Lijnvormig infrastructureel erfgoed verdient meer aandacht

Een deel van ons infrastructureel erfgoed verkeert in een kwetsbare positie. In tegenstelling tot bijzondere punten op een lijn (zoals stationsgebouwen, sluizen en bruggen) hebben de lijnvormige elementen zélf (wegen, sporen, kanalen) te lijden onder een gebrek aan waardering omdat het niet in de gewoonte ligt om het als erfgoed te beschouwen.


In de loop van de 20e eeuw raakte veel waterinfrastructuur buiten gebruik door het verdwijnen van de kleinschalige beroepsvaart. Soms werden kanalen gedempt of anderszins onbruikbaar. De afgelopen decennia worden veel van die oude kanalen weer geschikt worden gemaakt voor recreatievaart. De "Turfroute" is daar een prachtig voorbeeld van. Foto: Nije Kompanjons.


Dat is zonde, want aan de opbouw van infrastructuur kan veel informatie worden afgelezen over hoe een land zich heeft ontwikkeld. Zonder infrastructuur had de samenleving zoals die nu is, immers nooit bestaan en deze bron van informatie kan toegankelijk worden gemaakt door herwaardering en herbestemming.
Emmy Rijstenbil is onlangs afgestudeerd aan de Reinwardt Academie met een onderzoek naar de omgang met infrastructureel erfgoed. Ze constateert dat in ons land "veel tot de verbeelding sprekende lijnen te wachten om uit te kunnen groeien tot pareltjes van herbestemming, zoals op sommige plaatsen al is gebeurd."
Door het geven van goed gestructureerde praktijkvoorbeelden wil ze de gedachtevorming over deze bijzondere vorm van erfgoed stimuleren. Tijd voor beleid op dit gebied!